"كاش"

كاش مي شد كه يار ِ من باشي

روز و شب در كنار ِ من باشي

من خودم مركز جهان هستم

تو اگر در مدار ِ من باشي

دشمنانم جُوي نمي ارزند

تو اگر دوست دار ِ من باشي

كاش وقت قرارمان كه رسيد

دم به دم بي قرارِ من باشي

بعد ِ مرگم شبيه خاكستر

توي صحرا غبار ِ من باشي

پشت نيزارهاي يك مرداب

لاله اي بر مزار من باشي

من به ياد توام، تو هم اي كاش

به جهان يادگارِ من باشي

موضوعات مرتبط: غزل